Picasso
resmindeki kuş sesinin duyulmasını boş yere ister... İnsan, varlığının güçlü parçası iletişime tapınmakta... Konuşarak yok olmayı seçmiş... Var olma bilinci kavramlarla algılanabiliyor (!)... Tanımlara  indirgenmiş...  İnsan yaratısı bu sihirli güç alanına, kavramlarına yabancılaşmış; park etmiş. Söylenen egemen, söylem yenik düşmüş. Satış peşinde bir üretim olan bu rasyonel tapınaklar,  pragmaları uğruna resimlerdeki tüm kuşları kafeslerinden çıkarıyor, kafalarını patlatıyorlar !... 30,10,2005