KarşıBenim Olmak istediğini olamamak!.. Kim olmuş... Bu bir arayış!..
Sosyal rol tabii... Ne olacak... Tatminsiz oldun...  Al... Çalışmaya başla!.. Ressamsın!..
Hiç değilse söylediğini anlat!.. Ki bu çözümsüzlük; gerçeğin kendisi... Yarat!.. Ağlama, kahkaha terapileri... Basite al... Çok biliyorsun...
Ayna tut, tepkini göster... Ya da ne ise o boku ye...
Yatağa sok... İnsan değil misin... Doğa!... Onun dinginliğini halledecek eğitimi de aldın... Payımızı alalım artık... Ağlamayana kim meme verir dünyada...
Fırsatın varken hem sat, hem tatmin ol... Ressam olmayan ne yapsın!.. Bir oh diyemeden... Nelere katlanmak zorunda insanlar!. .. Sorumluluğun bu!... Eleştiri meleştiri... Batak matak... Ne sömürü değil ona bakarsan...  Sömürü olmayan ne!.. Duygusuz nasıl yaşar insan!..
Herkes peynir ekmek gibi; yiyor, içiyor, doyuyor bunlarla... Anladın mı... Bir ihtiyaç...
İnsanları mıhla o zaman yerli yerine;" Siz busunuz, suç üstü yakalıyorum", "Korkmuyorum!". Göster... Cesaretini göster... Kanıtla... Görelim; büyüklüğünü göster! Bunu yap... Küçük olduğunu biz biliyoruz. Ne yapacaksın  bana küçük olduğunu tekrarlayıp durarak. Senin derdin ne!.. Kim ne bilmek isterse onu bilsin bundan sana ne!.. Kafalarındaki düşler olmasa nasıl yaşayacak insanlar... Allah  belanı versin... Senin gibi ruh hastası mı herkes... Puşt pezevenk... Ben gidince eline ne geçecek!.. Bir köşe başında geberip gideceksin...  Ben yok oldum zaten sayende...