Irakta 1.3 milyon insanın neden can verdiği, tarihin bir sorusudur. Ve ne için… 
Peki Libya'dan kaç can alınacak. BM'de liderler, tek tek ceset öngörülerini sayılarla ifade etmelidir. 

Sarkozy, Fransız halkının oranlama olarak kaç ölüye kaç varil petrolü kaç yılda tüketebileceğini söylemelidir. Açıkça konuşulmalıdır gerçek. Ve bombaladıkları, parçaladıkları, kana buladıkları o ülke imarı için kaç milyar dolarlık müteahhit hizmetleri beklediklerini söylemelidir Recep Tayyip Erdoğan…
 
Bizler harcamalarımızı ona göre düşünmeliyiz! Demokrasi değil ama ekonomi şakaya gelmez!

Biliniyorsa da yuvarlak hesap herkesçe; siyasiler, iki yüzlülük taşımamalı... Açık açık konuşabilmekten kaçınmamalı.

"Demokrasi ve özgürlük ihracı"; dünya halklarına yutturulan aldatmacalardır. 
Biz, sıradan hayatları olan küçük insanların duymayı beklediklerimizin söylendiği bilinir. Herkesçe bilinse de bu yalanlarla fiyonglanır söylemler. 

Ve adeta zorla dayatılarak, "insani yardım" talep ettirilerek demokrasi yardımı(!) yapılır bombalarla. Yardımın karşılığı tepe tepe alınamaz; stratejik önemsiz yerlere demokrasi ulaşmaz! Sağlam gerekçeli öykülerle "kötü adam" ülkesi kuşatılır, sunulan demokrasiyi dünya kamuoyu alkışlar; destek alır... Konfor merkezli dünya dayatısı altındaki tüm hibe koşuşturmaları; verili sistemin sürmesinin işaret levhaları gibidir. Yaşayan gerçeğin kırıntıları olarak serpilir, büyür ve yeniden saçılırlar... Uluslararası ilişkiler ve politika bu olgular üzerine biçimlenir; iş dünyasına zincirlidir hayatlarımız. Bizim için atılır bombalar, biz ölümlerini onaylarız yardımlar yaparak bu yardımsever bağımlılıkta ilişkilerimizle destekleyerek ortamları. 

Konfor taşıyıcı zincirinde şekillendiğimiz “neoliberal” sistem budur.

Dünya halklarının demokratik mücadeleleri bu etkilere karşı çıkmak; atılan bombaları engelleyecek işlevlerde bulunmaktır. 
Dünya halkları askeri çözümlere karşı çıkar. Politik sömürgeciliğe de.
Silahlardan arınmaktır halkların özlemi... Nato kimlikli ve ölüm işlevli makine dağıtılmalıdır.

Saddam, Bin Ali, Mübarek, Kaddafi’yi desteklemeyen dünya halkları kendi yöneticilerinin "insancıl yardımlaşma" kılıflı sömürgeciliklerini de desteklemez; karşı çıkarlar! 
Dünya halkları, nicelik ve nitelik farklarıyla kendi özgürlüklerini üreten, kültür etkileşimleri ile bir arada "egemen ve bağımsız"lık yollarında yürümektedir.
Dünya halkları; yaşamak için Küresel kapital odaklı saldırgan karargahlardan uyarılar, emirler almaz.